۱۳۸۹ خرداد ۲۲, شنبه

سپاس

بالاخره کسی پیدا شد که بداند بابت خطا باید عذر خواست. عذرخواهی مستلزم شجاعت و کرامت نفس است و شایسته‌ی سپاس. در آن‌چه گذشت، همه چیز بالجمله روشن است، فاعل و فعل و مفعول و متمم و قید مکان و قید زمان و قید حالت و باقی ارکان ماجریٰ همه اگر روشن نیز نبودند، در خلال گفت‌وگوها روشن شدند. به شجاعت احترام می‌گذارم، از نویسنده‌ی اصلاحیه‌ی عذرخواهانه تشکر می‌کنم و حواشی را نادیده می‌گیرم. از هر مخاطبی هم که این قیل و قال حوصله‌اش را فرسود عذر می‌خواهم.

۵ نظر:

آذردخت گفت...

چه خوب كه شما حق خود را پس گرفتيد. هر چند كه اساتيد با درج نظرات آنچناني زير مطلب خودشان همچنان روحيات دلپذيرشان را آشكار كرده‌اند و گفته‌اند كه شما بايد عذرخواهي كنيد! اما اين خيلي خوب است كه گاه‌به‌گاه از تبديل شدن فضاي نت به سر گردنه جلوگيري شود.

محمد وحیدی گفت...

آقای علیانی گرامی
حوصله فرسودنی نیست. حوصله در اصل چینک دان پرنده را گویند که پر می شود یا به عبارت بهتر و مصطلح تر سر می رود

black گفت...

آقای علیانی،
آخرین نظر همین پست "اصلاحیه" را دیده اید؟ - نظر ادمین-
خط اولش معرکه ای است!!!

Cracki گفت...

آقای علیانی، وبلاگتان را که خاک خورده و نا به روز است ورق می زنم و سراسر آن پراست از این گونه پست ها که نوشته اید: آآآآآی ملت !! بنگرید که فاعلان مجرم ،مرا مفعول عملیات کپی ناعادلانه خود کرده اند !! و عروس مطالب مرا از موزه متروک وبلاگم به سایت های خود برده اند و نگاه کنید که چگونه در جنگی تن به تن مانند تک شوالیه قهرمان حقوق مسلم خود را بازپس گیری کردم !
واقعا شما خسته نشدید؟ من اسم این کار شمارو "خود ازرش بینی و دیگر دزد پنداری" می بینم که مرتب در "سال بلاگ" شما داره رخ می ده.

تصمیم دارم روی همان کادر قرمز گوشه بالای راست صفحه کلیک کنم و بی خیال کیلوبایت های دانلودی از صفحات شما می شم برای همیشه...

کورش علیانی گفت...

کسی که جرات ندارد حتی یک هویت قابل پی‌گیری برای خودش درست کند، همان برود دنبال زندگی خودش اولیٰ. برای کسی خاصه او دعوت‌نامه‌ای نفرستاده بوده‌ام.
محض بی‌جواب نماندنش هم بگویم که «آن مفعول هم که گفتی هم‌آن تو ای».